Seribu Penghargaan Buat Mereka Yang Sudi...

BLOG ENTRI RENCAM DARIPADA AKU... JEMPUT KE SANA YE..

Jumaat, 30 September 2011

Bersiap Untuk Bercinta

Due kali minang oghang pempuan., due-due kali ando[gagal]. Semangat jantan Jusop ghase macam dikokak-kokak[gigit-gigit]. Bile aku tanye sape yang dipinang di mok bapoknye.. die geleng-geleng kepale.."Ntoh.. aku idok kenei.."."Payoh Mad woo.. sekaghang ni deme sume udoh bekapel-kapel.. Asei dipinang je.. laju je deme ngabo.. udoh 'ade oghang'..hmmm". Idok pulok aku nampok macam die kecewe pun.. nohin je dienye.. "Ate.. kamu pun kene bekapel juge la yak ?", aku mengombok. Die ngekek suke. Jusop angkat tangan tinggi-tinggi.. pahtu tegokkan ibu jaghi buat tande 'good'.. "Itu yang aku nok dengor tu hahaha..", kate Jusoh sambei gelok ngange mulot luwah-luwah.. Nampok kesemue 32 batang giginye...

Jusop ghase udoh masenye die nunjukkan skill ngorat die tu. Jusop udoh ade senaghei mangse untuk die melaksanekan misi pengoratannye nanti. Errr.. kate die la.. Disebutnye la soghang-soghang name anok daghe yang banyoknye memang aku kenei pun. Bulih tahan juge seleghe[selera] si Jusop.. Mun kalo nyinggoh soghang ke die.. jeles juge aku !! Jusop teghuih beghangan.. meghato-ghato[merepek-repek] sensoghang. Aku pakse dighi aku melayankan kelakunye..

"Mun kalo Lina nokkan aku.. nanti nok sms die.. Andainya engkau bulan.. akulah pungguknya.. Mun kalo Zaty nokkan aku.. die pun aku sms juge.. Andainya engkau bunga.. akulah tangkainya.. Iskkk.. Geli pulok aku !!", kate Jusop. Aku senyum je laa... Kendian die tanya aku, idok ke ade ungkapan yang lebih baguih, yang lebih sesuai untuk die. Ate, laju je la aku nyawabnye, "Ade Sop.. Andainya engkau tong.. akulah sampahnya...hahaha..". Ketawe beso die.. 

Gitu la keme tige haghi yang lepaih.. Tapi semalam die jumpe aku lagi..

"Mad.. tak jadi nok ngorat la Mad.. Bapok aku kate bior die je yang caghikan bini untuk aku.. Die nok caghi oghang yang betui-betui bulih jage aku.. Bulan depan die nok meghisik budok Teluk Intan.. Kalo ditolak juge.. macam mane hah Mad ??..". Aku idok gheti nok nyawabnye.. Sian pulok ghasenye bile aku nengokkan muke  si Jusop.. Sabo je la Jusop... 

Ahad, 25 September 2011

SONGSANG..

Johan sakit. Dengor kate oghang die kene seterok kecik. Tangan kighi idok bulih menguit[bergerak] doh. Sedih aku nengornye.. Walopun die jauh lebih tuwe daghi aku, tapi die peghonoh ghapat ngan aku. Sekeghah-keghah[keras] ati si Johan..mun kalo ngan aku, jadi lembut die. Sejok die pindoh keghoje ke tempat lain, aku jaghang benor bejembung[bertemu] ngan die. Tetibe je pulok dapat kabo, die sakit...

Haghi tu aku jumpe ngan Arip. Deme kawan setugaih.. mane la tawu kot-kot die bulih ceghiterkan hei si Johan.

"Aku tak sempat lagi nak jenguk dia. Mujur tak 'jalan' dengar citernya.."."Aku bukan nak kata laa.. jenis tak nak campur gaul dengan orang ni payah. Patutnya dia muhasabah diri. Harta banyak tapi jalan dia dapat semua tu tak betul.. Aku tahu sangat perangai dia. Tu.. kan dah sakit.. Balasan Allah tu..".

Ahh ! Gitu pulok labun si Arip ni. Aku idok selese nengorkan labunnye tu. Bukan sekali due die ngomplen si Johan. Ni yang aku kengkadang jadi pelik ngan peghangei sesetengoh kengkawan aku.. Bukan itu yang aku nok dengor Arip uiii..! Lame aku terdiam. Nampoknye aku kene bercakap juge..

"Arip.. kamu kawan aku. Johan tu pun kawan aku. Aku selalu je nyembang ngan die mase die keghoje di sini dulu. Mase die dengan aku, ok je.. Mungkin approach oghang yang tak kene ngan die kot. Die bagi kejesame bile aku mintok. Die banyok kawan tu...". " Arip.. kamu tawu dok.. die selalu puji kamu. Die kate kamu ghajin, tapi ghajin kamu sampei oghang ambik kesempatan kat kamu. Die jadi kesian kat kamu. Die ngaku.. die respek betui ngan kamu..". Panjang lebo aku belabun. Tapi aku ati-ati la jugak. Ate, mane la tawu.. silap-silap kene makan penampor pulok aku yak..

Bile nengorkan labun aku.. muke Arip tepudo[berubah]. Nampok macam die jadi seghobe saloh. Biornye la.. Yang penting aku kene cakap. Lamporlah[terlampau]  idok adil kalo kite mengutuk si polan, sedangkan si polan yang kite kutuk itu idok peghonoh membughukkan kite.. maloh memuji pulok.. Lagipun.. kan ke Johan tu tengoh sakit ?. ..

Rabu, 21 September 2011

Syarah Pak Kulop

Ghoti canei dabel dibiornye ngapung dalam pinggan. Ghoti canei banjir kate dideme. Tunggu ghoti tu kembang.. senang nok makan, idok payoh dikunyoh-kunyoh..Lop ! main telan je.. Teh taghik gelaih kecik udoh leboh[habis] segelaih. Angkat tangan, tegokkan jari tunjuk tujah langit.. Hamzah Mamak tokeh kedei paham base.. satu lagi teh taghik dibancuh. Ghoti canei udoh kembang menuh pinggan..

Pak Kulop bukok baju kemeje belang-belangnye. Panaih. Aku yang duduk selang satu meje ngan die, nampok badannye berpeluh. Aku tawu Pak Kulop baghu balik daghi nogheih[menoreh] getoh. Mase lalu depan meje aku tadi, pengor[bau busuk] semacam.. Pak Kulop capei sebatang garpu dalam gelaih pelastit depan die. Tekan-tekan ujung garpu.. tes.. tajam ke idok. Pahtu, Pak Kulop pakei garpu tu.. garu-garu belakang badannya yang ade pete Afrika ngan pete Australia. Punye la syiok sampeikan mate Pak Kulop pejam celik.. idung yang kembang makin kembang.. lege kalau dimasukan bola gof mun sebijik due. Garpu dimasukkan balik dalam gelaih pelastit.. Bertuah lah nasib sesape yang makan guna garpu tu nanti.. Paghase tambahan tuh !

Pak Kulop basuh tangan. Die mula makan... Pak Kulop mole belabun sensoghang[bercakap sendirian]..

"Oghang Melayu sekaghang ni bodoh ! Idok tawu diuntung.. !!". Aku angkat kepale. Selalu benor Pak Kulop begitu..

"Keghoje deme.. siang malam maki keghajaan. Itu idok kene.. ini idok betui.. Mun kalo keghajaan.. sume idok betui.. Tuiiihh..! Deme idok tawu.. mun bukan keghane keghajaan sekarang ni.. makan ubi kayu la kome.. makan ubi kayu..!! Sepok teghajang di Jepon la kome... Kite le ni.. makan senang.. keghoje senang.. aman.. Ate, ape lagi kome nok ???". "Oghang yang lawan keghajaan ni memang haram bejadoh.. Anok gampang !!.. Bodo.. Kome kate sume labun di pembangkang.. betui semue.. Kome ade otak pun seghope lembu..!". Pak Kulop togok[hirup dengan kasar] teh taghiknye.. pahtu, hentak gelaih yang kosong tu ataih meja.

Aku nyongin[senyum] dengorkan labunnye. Pak Kulop pandang aku..

"Hahh.. kamu Samad ! Kamu pun same !!". Adeihh.. kuatnye la soghe Pak Kulop.. Sume yang ade kat kedei mandang aku. Ceh ! Ngape aku ? Aku takde kene mengene dalam ini gambar !!!

Pak Kulop bangun. Capei baju.. cakap kuat-kuat, "Woii.. Hamzah.. Kighe ape yang aku makan ni.. Utang dulu.. Nanti aku bayo sekali ngan utang aku semalam yak..". Hamzah Mamak geleng kepale tengok Pak Kulop yang laju je keluor daghi kedei. Aku tengok Pak Kulop pimpin basikanye nyebeghang jalan. Seingat aku, basika itulah yang dipakeinye sejok aku masih sekolah dulu.. Setienye Pak Kulop pade basikanye tu, seakan same ngan setienye die pade keghajaan.. Alahaiii.. Pak Kulop....

Selasa, 20 September 2011

BODOH ! [Pesan pada diri]

orang yang berlagak itu BODOH ..
orang yang perasan bagus itu BODOH..
orang yang sombong itu BODOH
orang yang angkuh itu BODOH
orang yang kedekut itu juga BODOH..
maka, aku JANGAN jadi BODOH !!!!...
TIDAK RUGI MERENDAH DIRI
TIDAK AKAN UNTUNG JIKA DIPUJI..

BERJALANLAH DI MUKA BUMI INI HANYA SEBAGAI HAMBA...

Sabtu, 17 September 2011

Nyemah[Mujur]..

Udoh lambat beno aku balik ghumoh ni.. Gamoknye, mun dikighe daghi jumloh embun jantan yang gugup[jatuh] mase tu, mau udoh pukui 1pagi.. Aku jenguk kawan aku yang sakit. Ntoh ape paseinye, tetibe je die lumpuh sebeloh badan. Soh-soh je siang tadi die sehat yaamat-amat.. siap main bola dengan aku.. siap tembi badan aku lagi tadi.. Tapi, kate di moknye.. lepaih magerib tadi die makan.. sudu jatuh ke bawoh meje.. die nok ngambik la sudu yang jatuh tu.. bongkokkan badan.. teghuih jem ! Mulot jadi heghot.. badan jadi kejang.. Itu la kome yak.. Mun tuhan nok ngambik nikmat idup, senang je .. hmmm.. Aku jenguk die la tadinye.. Bukan bulih buat ape pun.. bulih tengok je laa..

Malam gelap. Aku jalan kaki balik ghumoh. Meghabe-ghabe juge aku nok nyampei ke ghumoh.. Mujo udoh biase jalan kat situ. Nok nyanyi kuat-kuat nok ngilangkan boring idok la bulih.. ngaco oghang megholoh[tidur].. silap-silap kene teghajang di deme je nanti..

Sampei tepi laman ghumoh, aku tengok ghumoh gelap. Cume lampu dapur je tepasang. Mok aboh tentu tengoh sedap tido. Tapi.. baghu lime nam langkoh nok nuju ke tangga.. aku tepandang mende pelik tengoh bedighi kat tepi semak belakang ghumoh. Aku petiye[amati] betui-betui.. Oghang ke antu ??? Otometik satnike bulu kat badan aku tegok bedighi.. biase la tuhh.. Aku teghuih mencangkung.. Kununnye jangan bagi mende tu nampok la.. Takut ade la sesikit.. Aku cepat ngambik keputusan..

Aku pun meghangkak ke tempat aboh meletok kayu api kat bawoh pokok ghambutan. Ambik satu yang sedap dipegang..pahtu,  aku meghangkak balik dan nyoghok belakang simen tangge.. Uihhh.. macam Rambo woo.. hihihi.. Aku tengok mende tu geghok pelan-pelan.. nguit[bergerak] sikit-sikit.. lepaih tu mete[tak bergerak] lagi.. Aku doh sedie.. Siap la kamu ! Aku pun bangkit.. teghuih neghokam[menerkam] ke mende tu.. Laju !!
Tapi....

" Hey Mad.. Ngape kamu ni.. Nok munuh[bunuh] mok ke ape ????".
" Eh.. mokkk..??? ".... Aku teduduk !...

nota bawah : Emak bangun dari tidur sebab terdengar ayam terjerit-jerit di reban. Kata mak, musang makin banyak di kampung aku.. Nasib baik aku tak belasah mak aku sendiri.. kalau takkk...